Voorbereiding

Gepubliceerd op 30 mei 2018 00:00

De plannen van Wim

Nu mijn lange 'vakantie' kan beginnen, heb ik één doel voor ogen: Kelly ten huwelijk vragen! Voor een aantal praktische zaken was het nodig dat ze wist dat ik het zou vragen, maar dat zorgde er uiteraard voor dat er al een groot deel van de eigenheid van het aanzoek wegviel (ze verwachtte het immers).
Mijn taak was dus om het zo speciaal mogelijk te maken en liefst ook zo persoonlijk mogelijk: met dat idee ging ik dan ook aan de slag.

Haar oma heeft gedurende Kelly haar eerste 26 levensjaren enorm veel betekend en de ring die ze van haar kreeg, heeft heel veel betekenis voor Kelly. Het feit dat haar oma de droom had er ooit enkele steentjes in te zetten, maakte de ring speciaal en zorgde ervoor dat de ringvinger van Kelly en de ring onafscheidelijk waren.

Challenge accepted: ik ga ervoor zorgden dat de steentjes erin komen!

Voorbereiding

Makkelijker gezegd dan gedaan zo bleek... De locatie had ik al even in mijn hoofd: haar ten huwelijk vragen op vakantie in de Alentejo en dat tijdens ons boottripje in Alqueva waar 's nachts alle lichten doven om zoveel mogelijk sterren te tellen: romantischer kan het niet zijn!

De tijd begon stilaan te dringen, want ik had nog steeds geen list (Kelly heeft heel snel bedissel door). Op de Philippe Gilbert Classic kwamen de eerste hoopgevende signalen: ik sprak haar ouders over mijn dilemma en zij zouden ervoor zorgen dat ik de ring op dinsdag 8 mei in mijn bezit had. Zij dacht tot het aanzoek trouwens dat haar opa de ring wilde hebben om er zelf steentjes in te laten zetten.

De ring was dus in mijn bezit en ik ging meteen aan de slag, maar de juwelier die in mijn gedachten zat, kon de deadline (zondag 27 mei) niet halen en de goudsmid waar ik later passeerde, was net in jaarlijks verlof. Door de tip van Kelly's mama Betty belandde ik uiteindelijk bij diegene die de ring vervaardigde, Via Lila, en zij konden de ring op zaterdag 26 mei klaar hebben, net op tijd dus!

Daarnaast wou ik ook nog een persoonlijke toets aan het aanzoek geven en trok ik richting Atita in Vilvoorde. Met een A3-blad en wat hartvormige confetti ging ik aan de slag. Origineel vind ik het resultaat wel.

De tips

De tips kwamen in het begin vooral rond de vindplaats in huis. Ze heeft altijd gedacht dat het speciale A3-blad verstopt zat achter de tombolaprijzen in een van de kamers. Ik deed altijd alsof ze in die kamer niet mocht kijken, terwijl zij steeds probeerde te gaan neuzen... Hilarisch om elkaar zo te plagen, zeker als ze achteraf wist waar het echt zat (achter de kast in de bureau).

Nadien wou ze meer tips en uiteindelijk zei ik haar dat ze er dagelijks naar keek en zo kon ontdekken hoe ik het zou vragen. Ik had namelijk van onze 'Liefde is-kalender' een tiental data afgescheurd voor het A3-blad en normaliter merkt Kelly alles op... Door te zoeken naar ideale prentjes doorheen de hele kalender, was de kalender wat geplooid. De kuur onder de bak Orval heeft ervoor gezorgd dat ze niets door had.
De avond voor ons vertrek had ik het geluk dat Kelly de scheurkalender maar één dag verder afscheurde en niet meteen tot de dag wanneer we terugkwamen. Had ze dat wel gedaan, dan had ze al veel meer geweten...

De dwaalsporen

Met de datum zat ze lang op een verkeerd spoor. Onze ouders spoorden aan op september (dan waren we immers een jaar samen) en probeerden haar ook te doen geloven dat het die dag zou worden. Vol ongeduld, het was immers nog lang wachten, werd ze bijzonder nieuwsgierig. Een week voor het aanzoek vertelde ik haar dat het voor eind juni koekenbak zou zijn.

Met het concert van Bryan Adams probeerde ik haar te doen geloven dat ik het op het concert zou vragen. Welk meisje droomt er nu niet van dat haar toekomstige op het podium van zo'n groot concert het aanzoek doet? 23 juni valt ook binnen de termijn, maar ze geloof niet dat ik het kan bolwerken.
Zij zet haar geld eerder in op de Eddy Merckx Classic de dag nadien. Met haar papa erbij heeft die dag een speciale betekenis, haar oma was een groot fan van de man en Kelly haar oogappel Eddy (niet Merckx, maar haar papa) zou bij het aanzoek zijn. Mis poes!

Er was ook een moment dat ze op het goede spoor zat, want ze meende dat de reis naar Portugal ideaal zou zijn voor het aanzoek. Het boottripje leek haar romantisch genoeg om de vraag te krijgen. Ik nam echter al haar twijfels weg door haar voor te liegen dat de verrassing te groot en te fragiel was voor de vliegtuigvalies.


«   »